{"id":1796,"date":"2025-04-12T17:34:40","date_gmt":"2025-04-12T15:34:40","guid":{"rendered":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/?p=1796"},"modified":"2025-12-16T14:41:49","modified_gmt":"2025-12-16T13:41:49","slug":"nie-bedziesz-szczesliwa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/2025\/04\/12\/nie-bedziesz-szczesliwa\/","title":{"rendered":"Nie b\u0119dziesz szcz\u0119\u015bliwa"},"content":{"rendered":"\n
\"Nie
Wydawnictwo Literatura, 2025<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Biserka \u010cejovi\u0107, Jakby jutra mia\u0142o nie by\u0107<\/em><\/a>, w Ksi\u0105\u017cki. Magazyn do czytania, Wyborcza Sp. z o.o., luty 2025, s. 124-125.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Rozdzia\u0142 1<\/p>\n\n\n\n

\u0141ucja jest z Pyrk\u0105 w lesie. Suka prowadzi. To cz\u0119\u015b\u0107 lasu, kt\u00f3ry zna jak w\u0142asne \u0142apy, kt\u00f3re codziennie wieczorem li\u017ce przez par\u0119na\u015bcie minut, ale co chwil\u0119 ogl\u0105da si\u0119 w stron\u0119 dziewczyny. Wtedy \u0141ucja musi powiedzie\u0107: \u201eId\u0119, id\u0119. M\u0105dra psina\u201d. Taki maj\u0105 zwyczaj. <\/p>\n\n\n\n

Stara si\u0119 codziennie tak spacerowa\u0107. Raz kr\u00f3cej, raz d\u0142u\u017cej.<\/p>\n\n\n\n

Dziewczyna lubi \u015bwiat o tej porze. Jego spok\u00f3j, zapach, \u015bwiat\u0142o. To fajny pocz\u0105tek dnia. Mo\u017cna bez po\u015bpiechu poogl\u0105da\u0107 swoje my\u015bli, zrobi\u0107 plany. Lubi te\u017c siebie o tej porze. Jest zdecydowana, asertywna, pouk\u0142adana wewn\u0119trznie. Pe\u0142na jasno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Pyrka szczeka i p\u0119dem rusza w kierunku strumyka, \u017ceby ch\u0142epta\u0107 wod\u0119. \u0141ucja w tym czasie nape\u0142ni butelk\u0119. Ka\u017cdy \u0142yk w ci\u0105gu dnia b\u0119dzie jej przypomina\u0142 o poranku, o tym, jak si\u0119 wtedy czu\u0142a. <\/p>\n\n\n\n

Suka ju\u017c si\u0119 napi\u0142a. Staje wyczekuj\u0105co przed \u0141ucj\u0105. Jej kasztanowe \u015blepia l\u015bni\u0105 rado\u015bci\u0105. Kud\u0142aty ogon miarowo porusza si\u0119 raz w prawo, raz w lewo.<\/p>\n\n\n\n

Dziewczyna patrzy na ni\u0105 z u\u015bmiechem. Raz nazywa j\u0105 \u201ePyrk\u0105\u201d, a innym razem \u201eBia\u0142\u0105\u201d, w zale\u017cno\u015bci od nastroju.<\/p>\n\n\n\n

\u2013 Bia\u0142a, co tam? Masz si\u0142\u0119 odwiedzi\u0107 Drzewo? \u2013 pyta, a pies, szczeka i wzmaga taniec ogona.<\/p>\n\n\n\n

Butelka jest ju\u017c w plecaku, mo\u017cna i\u015b\u0107 dalej. Trzeba przej\u015b\u0107 przez jar, w kt\u00f3rym p\u0142ynie Rac\u0142awka, nios\u0105c plastikowe butelki i inne \u015bmieci. Potem przez pola i dalej droga jest ju\u017c prosta.<\/p>\n\n\n\n

\u0141ucja natkn\u0119\u0142a si\u0119 na Drzewo mniej wi\u0119cej trzy lata temu, przez przypadek. Pyrka pe\u0142na zapa\u0142u pogna\u0142a za kr\u00f3likiem, a ona pe\u0142na strachu za ni\u0105. Trafi\u0142y do cz\u0119\u015bci lasu, kt\u00f3rej dziewczyna nie zna\u0142a. Stara\u0142a si\u0119 zapami\u0119ta\u0107 drog\u0119 powrotn\u0105. Dogoni\u0142a suk\u0119 nad strumieniem, kiedy ta znieruchomia\u0142a wpatrzona w ogromn\u0105 \u017cab\u0119. Nawtyka\u0142a jej wtedy od suczych uciekinierek.<\/p>\n\n\n\n

I nagle zauwa\u017cy\u0142a Drzewo. <\/p>\n\n\n\n

To \u015bwierk, ale odmienny od tych, kt\u00f3re go otaczaj\u0105. Tamte, wysokie i smuk\u0142e, ci\u0105gn\u0105 w g\u00f3r\u0119 do s\u0142o\u0144ca, szukaj\u0105c \u015bwiat\u0142a. Ten \u0141ucji jest dziwnie powykr\u0119cany, ma jasn\u0105 kor\u0119, kt\u00f3ra wydaje si\u0119 mniej chropowata ni\u017c normalnie. Dla dziewczyny Drzewo ma sw\u00f3j w\u0142asny, charakterystyczny zapach. Kiedy przytula do niego nos, wyczuwa delikatn\u0105 nutk\u0119 przypominaj\u0105c\u0105 zapach kadzid\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Drzewo idealnie nadaje si\u0119 do tego, aby w g\u0119stwinie jego ga\u0142\u0119zi wiesza\u0107 na sznurkach czy nitkach kolorowe koraliki, papierki, srocze ozdoby. \u0141ucja robi tak od pierwszego spotkania. Wtedy zawiesi\u0142a \u017c\u00f3\u0142t\u0105 smyczk\u0119, kt\u00f3r\u0105 odpi\u0119\u0142a od kluczy. Wtedy te\u017c podnios\u0142a z mchu kilkana\u015bcie igie\u0142, kt\u00f3re do dzi\u015b nosi w etui na kom\u00f3rk\u0119. Cz\u0119sto ich dotyka, w\u0105cha, uk\u0142ada w r\u00f3\u017cne wzory. Uspakaja j\u0105 to.<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u015b na ga\u0142\u0119ziach rozpina czerwone plastikowe korale. Par\u0119 dni temu znalaz\u0142a je na strychu, le\u017ca\u0142y w kartonie mi\u0119dzy pustymi s\u0142oikami. Powiesz\u0119 g\u0142\u0119boko, g\u0142\u0119biej \u2013 postanawia. Jak zawsze \u0142atwo zaplanowa\u0107, trudniej wykona\u0107. \u0141ucja ma pe\u0142no igie\u0142 we w\u0142osach, pod koszulk\u0105, czuje je nawet w majtkach. Ga\u0142\u0105zki drapi\u0105 po twarzy, r\u0119kach. Pyrka pomaga, jak umie, czyli szczeka rado\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n

Korale ju\u017c dyndaj\u0105 obok sp\u0142owia\u0142ego p\u0119ku wst\u0105\u017cek, kt\u00f3re zawis\u0142y tu par\u0119 miesi\u0119cy temu jako podzi\u0119kowanie za sz\u00f3stk\u0119 z testu z matmy.<\/p>\n\n\n\n

Dziewczyna zdejmuje trampki i skarpetki. Zamyka oczy, bierze g\u0142\u0119boki wdech, przytula czo\u0142o do Drzewa i obejmuje je. Otula j\u0105 niezwyk\u0142y zapach. Czu\u0107 intensywnie \u017cywic\u0119, li\u015bcie. Kiedy by\u0142a m\u0142odsza, mia\u0142a wra\u017cenie, \u017ce w trakcie tych przytulas\u00f3w z jej st\u00f3p wyrastaj\u0105 cieniutkie, delikatne korzenie, \u017ce wrasta nimi w ziemi\u0119, docieraj\u0105c do jej wn\u0119trza. \u017be s\u0142yszy, jak pod jasn\u0105 kor\u0105 kr\u0105\u017c\u0105 \u017cyciodajne soki, jak \u015bpiewaj\u0105 nowo narodzone igie\u0142ki.<\/p>\n\n\n\n

Teraz ju\u017c nie s\u0142yszy, ale doskonale pami\u0119ta tamte d\u017awi\u0119ki. Zapad\u0142y w ni\u0105 g\u0142\u0119boko. Gdyby mia\u0142a je narysowa\u0107, by\u0142yby zielone wiosenn\u0105 \u015bwie\u017co\u015bci\u0105 i niepewno\u015bci\u0105. <\/p>\n\n\n\n

\u2013 Do jutra. \u2013 Delikatnie g\u0142aszcze pie\u0144. \u2013 Oby nikt ci\u0119 nie odlaz\u0142. Oby nikt ci\u0119 nie odnalaz\u0142 \u2013 powtarza.<\/p>\n\n\n\n