{"id":148,"date":"2018-01-15T15:05:06","date_gmt":"2018-01-15T14:05:06","guid":{"rendered":"http:\/\/localhost\/ostrowicka\/wordpress\/?p=148"},"modified":"2018-11-15T14:50:31","modified_gmt":"2018-11-15T13:50:31","slug":"ale-ja-tak-chce","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/2018\/01\/15\/ale-ja-tak-chce\/","title":{"rendered":"Ale ja tak chc\u0119!"},"content":{"rendered":"

\"Nagroda<\/a>Nagroda IBBY 2006<\/p>\n

\"\"<\/a>Literatura 2006<\/p>\n

\"\"<\/a>Stowarzyszenie Przyjaci\u00f3\u0142 Polskiej Ksi\u0105\u017cki w Czeskim Cieszynie 2007<\/p>\n

\n

W starym buku zamieszkiwanym przez drzewiaki i zwierz\u0119ta pojawia si\u0119 Nowy, szukaj\u0105cy domu. Jest inny i ta jego odmienno\u015b\u0107 z pocz\u0105tku staje si\u0119 czym\u015b niezwykle interesuj\u0105cym dla wszystkich, a szczeg\u00f3lnie dla Zarozumia\u0142odrzewianki, Zabawodrzewiaka i Psikusodrzewiaka, kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 zmieni\u0107 Nowego wed\u0142ug w\u0142asnego, samolubnego „ale-ja-tak-chcenia”.<\/i><\/p>\n

\n

\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Mija\u0142y dni…
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Gdy p\u0105czki na\u00a0drzewach zamieni\u0142y si\u0119 w\u00a0ma\u0142e, jasnozielone li\u015bcie, gdy zakwit\u0142y konwalie, poziomki i\u00a0niebieskie orliki, Zabawodrzewiak stan\u0105\u0142 oko w\u00a0oko z\u00a0Nowym, kt\u00f3ry nie by\u0142 ani zwierz\u0119ciem ani drzewiakiem.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Nareszcie! – wykrzykn\u0105\u0142 i\u00a0kilkakrotnie przekozio\u0142kowa\u0142 do przodu, a\u00a0potem do ty\u0142u. Niech Nowy zobaczy, jaki jest wysportowany! – Nareszcie! – powt\u00f3rzy\u0142.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Co \u201enareszcie\u201d? – spyta\u0142 Nowy. I\u00a0tak, jak ciemne, by\u0142y jego kud\u0142y, tak samo ciemna by\u0142a barwa jego g\u0142osu. Ciemna i\u00a0chropowata.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Wpatrywa\u0142 si\u0119 w\u00a0Zabawodrzewiaka wielkimi, zielonymi \u015blepiami, w\u00a0kt\u00f3rych b\u0142yszcza\u0142a rado\u015b\u0107. Ale on tego nie zauwa\u017cy\u0142. By\u0142 zbyt zaj\u0119ty ocenianiem mi\u0119\u015bni Nowego. Na\u00a0szcz\u0119\u015bcie wygl\u0105da\u0142 na\u00a0silnego.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Chyba nie jeste\u015b tak szybki jak ja, ale lepszy rydz, ni\u017c nic – Zabawodrzewiak sta\u0142 na\u00a0r\u0119kach. – Chc\u0119 bawi\u0107 si\u0119 z\u00a0tob\u0105.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Chcesz? – spyta\u0142 Nowy.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Ju\u017c wszystko obmy\u015bli\u0142em… Teraz biegniemy. Do stawu i\u00a0z powrotem.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Nie.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – To plujmy na\u00a0odleg\u0142o\u015b\u0107! Raz, dwa, trzy! – i\u00a0Zabawodrzewiak w\u00a0pi\u0119knym stylu oplu\u0142 papro\u0107 rosn\u0105c\u0105 dobry metr przed nim.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Nie!
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – ALE JA TAK CHC\u0118!
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> I wtedy, cho\u0107 to si\u0119 wydaje niemo\u017cliwe, Nowy zrobi\u0142 si\u0119 jeszcze bardziej ciemny, jeszcze bardziej kud\u0142aty, ni\u017c na\u00a0pocz\u0105tku rozmowy, co\u015b burkn\u0105\u0142 i\u00a0znikn\u0105\u0142 w\u00a0pobliskich chaszczach je\u017cyn.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Ty nie w\u00a0ruchu? – zdziwi\u0142a si\u0119 Zarozumia\u0142odrzewianka, podchodz\u0105c niepostrze\u017cenie do stoj\u0105cego w\u00a0os\u0142upieniu Zabawodrzewiaka. – Co\u015b si\u0119 sta\u0142o?
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Nie chcia\u0142 ze mn\u0105 biega\u0107. Ani gra\u0107. Wcale. Ani plu\u0107…
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Kto? – spyta\u0142a bez zbytniego zainteresowania.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Drzewiak popatrzy\u0142 pogardliwie na\u00a0t\u0119 s\u0142abeuszk\u0119, zawsze tak dziwnie ubran\u0105. Jak mo\u017cna w\u00a0og\u00f3le si\u0119 rusza\u0107 w\u00a0takim stroju z\u00a0trawy?
\nTakim samym, pogardliwym wzrokiem Zarozumia\u0142odrzewianka spojrza\u0142a na\u00a0tego obdardusa. Jakie ma\u00a0\u00a0brzydkie spodnie! Na\u00a0pewno nie ma o\u00a0czym z\u00a0nim rozmawia\u0107, skoro tak wygl\u0105da.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Ten Nowy. On jest niesympatyczny – sapa\u0142 Zabawodrzewiak. Znowu by\u0142 w\u00a0ruchu. Teraz urz\u0105dza\u0142 bieg sprinterski w\u00a0miejscu i\u00a0jednocze\u015bnie podrzuca\u0142 czerwone jojo. Zarozumia\u0142odrzewiance od tego kr\u0119ci\u0142o si\u0119 w\u00a0g\u0142owie. – I\u00a0okropnie wygl\u0105da\u0142.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Okropnie? – drzewiance zal\u015bni\u0142y oczy.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Wspaniale. Przecie\u017c to wyzwanie dla niej. Bo ona doskonale wie, co jest pi\u0119kne. B\u0119dzie mog\u0142a tego Nowego ubra\u0107 wed\u0142ug najnowszej mody. Wie, te\u017c czym nale\u017cy go zainteresowa\u0107. Dla jego w\u0142asnego szcz\u0119\u015bcia.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Niepotrzebnie si\u0119 tutaj pojawi\u0142. Dziwak. Zwyk\u0142y dziwak – mrukn\u0105\u0142 Zabawodrzewiak. Prychn\u0105\u0142, a\u00a0nast\u0119pnie podskakuj\u0105c i\u00a0kr\u0119c\u0105c na\u00a0przemian piruety, pogna\u0142 w\u00a0kierunku stawu.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Jak\u00a0\u00a0to dobrze, \u017ce Nowy tutaj zamieszka\u0142! – zawo\u0142a\u0142a za\u00a0nim Zarozumia\u0142odrzewianka.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Tyle pracy na\u00a0ni\u0105 czeka\u0142o. Musia\u0142a przecie\u017c obmy\u015bli\u0107 str\u00f3j dla tego Nowego. W\u00a0tym sezonie najmodniejsze s\u0105 li\u015bcie brzozy. Spodnie, kamizela. I\u00a0koniecznie kapelusz! Ju\u017c ona wie, co dla niego b\u0119dzie dobre! Trzeba to wszystko narysowa\u0107. A\u00a0potem odszuka\u0107 Nowego.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Br\u0105zowe \u015blepka drzewianki wypatrzy\u0142y w\u00a0k\u0119pie wysokiej trawy szarego drzewiaka. Nigdy nie mog\u0142a zapami\u0119ta\u0107 jego imienia. Wygl\u0105da\u0142o na\u00a0to, \u017ce chcia\u0142 do niej podej\u015b\u0107, ale ona nie mia\u0142a ani czasu, ani ochoty z\u00a0nim porozmawia\u0107. Bo niby o\u00a0czym? Zawo\u0142a\u0142a g\u0142o\u015bno \u201ea sio!\u201d, a\u00a0potem ruszy\u0142a w\u00a0kierunku Zwale\u0144ca.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Mija\u0142y dni…
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Gdy ma\u0142e, jasnozielone li\u015bcie na\u00a0drzewach zrobi\u0142y si\u0119 du\u017ce, gdy zacz\u0119\u0142y dojrzewa\u0107 poziomki i\u00a0kwitn\u0105\u0107 je\u017cyny, Zarozumia\u0142odrzewianka spotka\u0142a Nowego. Zamy\u015blony, siedzia\u0142 na\u00a0omsza\u0142ym kamieniu i\u00a0nie spuszcza\u0142 spojrzenia ze Zwale\u0144ca.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Nareszcie! – wykrzykn\u0119\u0142a i\u00a0poprawi\u0142a kubraczek ozdobiony p\u0142atkami kwiat\u00f3w. Niech Nowy zobaczy, z\u00a0jak\u0105 elegantk\u0105 ma do czynienia. – Nareszcie!
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Co \u201enareszcie\u201d? – spyta\u0142 Nowy. I\u00a0tak, jak ciemne, by\u0142y jego kud\u0142y, tak samo ciemna by\u0142a barwa jego g\u0142osu. Ciemna i\u00a0chropowata.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Wpatrywa\u0142 si\u0119 w\u00a0Zarozumia\u0142odrzewiank\u0119 wielkimi, zielonymi \u015blepiami, w\u00a0kt\u00f3rych b\u0142yszcza\u0142a rado\u015b\u0107. Ale ona tego nie zauwa\u017cy\u0142a. By\u0142a zbyt zaj\u0119ta ocenianiem wygl\u0105du Nowego, kt\u00f3ry nie by\u0142 ani zwierz\u0119ciem ani drzewiakiem. Na\u00a0szcz\u0119\u015bcie wygl\u0105da\u0142 gorzej, ni\u017c si\u0119 spodziewa\u0142a. Zaro\u015bni\u0119ty, zmierzwiony. Co za\u00a0szcz\u0119\u015bcie! C\u00f3\u017c za\u00a0pole do popisu dla jej talentu. Teraz wszyscy zobacz\u0105, jaka jest zdolna.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Najpierw obetniemy te\u2026 fr\u0119dzle – powiedzia\u0142a stanowczo. Pod pach\u0105 trzyma\u0142a teczk\u0119 z\u00a0projektami.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Fr\u0119dzle? – spyta\u0142 Nowy.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – No, sier\u015b\u0107, futro, nazwij to jak chcesz – wyja\u015bni\u0142a niecierpliwie i\u00a0\u00a0rozwin\u0119\u0142a rysunki, kt\u00f3re zrobi\u0142a na\u00a0cieniutkich kawa\u0142kach brzozowej kory. Wiatr je zwiewa\u0142, nigdzie nie by\u0142o kamieni, \u017ceby nimi obci\u0105\u017cy\u0107 kor\u0119, a\u00a0Nowy nie kwapi\u0142 si\u0119 z\u00a0pomoc\u0105. – Du\u017co pracy mnie czeka, oj du\u017co\u2026 A\u00a0to paskudne wietrzysko! – Naraz ujrza\u0142a, przemykaj\u0105cego, w\u00a0pobli\u017cu szarego drzewiaka. Tego, kt\u00f3rego imienia nigdy nie mog\u0142a zapami\u0119ta\u0107. – Ej, ty! Chod\u017a tutaj! Przydasz si\u0119 na\u00a0co\u015b.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Szary zbli\u017cy\u0142 si\u0119 niepewnie. Chcia\u0142 co\u015b powiedzie\u0107, ale Zarozumia\u0142odrzewianka, kaza\u0142a mu milcze\u0107 i\u00a0przytrzymywa\u0107 rysunki. Wi\u0119c pos\u0142usznie milcza\u0142, przytrzymywa\u0142 rysunki i\u00a0ca\u0142y czas wpatrywa\u0142 si\u0119 w\u00a0Nowego, kt\u00f3ry z\u00a0kolei wpatrywa\u0142 si\u0119 w\u00a0Zarozumia\u0142odrzewiank\u0119.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Spodnie b\u0119d\u0105 za\u00a0kolano, koszul\u0119 ozdobimy odrobin\u0105 mchu… – ca\u0142y czas zachowywa\u0142a si\u0119 tak, jakby na\u00a0polanie nie by\u0142o nikogo poza ni\u0105 i\u00a0Nowym. – Pompony b\u0119d\u0105 z\u00a0kwiat\u00f3w koniczyny, a\u00a0kapelusz z\u00a0wronich pi\u00f3r…
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Nie! – burkn\u0105\u0142 Nowy.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – ALE JA TAK CHC\u0118!
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> I\u00a0wtedy, cho\u0107 to si\u0119 wydaje niemo\u017cliwe, Nowy zrobi\u0142 si\u0119 jeszcze bardziej ciemny, jeszcze bardziej kud\u0142aty, ni\u017c na\u00a0pocz\u0105tku rozmowy, co\u015b burkn\u0105\u0142 i\u00a0znikn\u0105\u0142 w\u00a0najbli\u017cszych krzakach.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Rozdra\u017cniona Zarozumia\u0142odrzewianka przegoni\u0142a szarego, kt\u00f3ry przera\u017cony czmychn\u0105\u0142 w\u00a0paprocie, zmi\u0119\u0142a rysunki i\u00a0wyrzuci\u0142a je. C\u00f3\u017c za\u00a0wstr\u0119tny Nowy!
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> – Ty kud\u0142aty\u2026 pomponie! Niepotrzebnie si\u0119 tutaj pojawi\u0142e\u015b! Dziwak. Zwyk\u0142y dziwak! – wrzasn\u0119\u0142a.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Mia\u0142a ochot\u0119 powyrywa\u0107 Nowemu te jego ciemne kud\u0142y.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Z\u0142a i\u00a0obra\u017cona wesz\u0142a do Zwale\u0144ca. Krzykn\u0119\u0142a na\u00a0m\u0142ode paj\u0105ki plec\u0105ce swe paj\u0119czyny ju\u017c dos\u0142ownie wsz\u0119dzie, ofukn\u0119\u0142a skrzecz\u0105c\u0105 ropuch\u0119 i\u00a0wy\u015bmia\u0142a Ksi\u0105\u017ckodrzewiank\u0119, siedz\u0105c\u0105 na\u00a0hubie z\u00a0nosem utkwionym w\u00a0grubej ksi\u0119dze. Oczywi\u015bcie mia\u0142a na\u00a0sobie jak\u0105\u015b star\u0105 sp\u00f3dnic\u0119 i\u00a0niemodny kubrak. I\u00a0by\u0142a bez kapelusza!
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b> Pniem pe\u0142nym zapachu drewna i\u00a0\u015bwiat\u0142a wpadaj\u0105cego przez liczne dziuple, Zarozumia\u0142odrzewianka maszerowa\u0142a do swej norki. Mrucza\u0142a pod nosem brzydkie rzeczy na\u00a0Nowego. Naraz wpad\u0142a na\u00a0Psikusodrzewiaka, kt\u00f3ry, jak zwykle, opowiada\u0142 sam sobie dowcipy…<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nagroda IBBY 2006 Literatura 2006 Stowarzyszenie Przyjaci\u00f3\u0142 Polskiej Ksi\u0105\u017cki w Czeskim Cieszynie 2007 W starym buku zamieszkiwanym przez drzewiaki i zwierz\u0119ta pojawia si\u0119 Nowy, szukaj\u0105cy domu. Jest inny i ta jego odmienno\u015b\u0107 z pocz\u0105tku staje si\u0119 czym\u015b niezwykle interesuj\u0105cym dla wszystkich, a szczeg\u00f3lnie dla Zarozumia\u0142odrzewianki, Zabawodrzewiaka i Psikusodrzewiaka, kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 zmieni\u0107 Nowego wed\u0142ug w\u0142asnego, samolubnego … Czytaj dalej Ale ja tak chc\u0119!<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/148"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=148"}],"version-history":[{"count":34,"href":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/148\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1462,"href":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/148\/revisions\/1462"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=148"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=148"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=148"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}