![\"\"](\"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/Swiat-2.jpg\")
<\/a>Ossolineum 2002<\/p>\nTragiczna \u015bmier\u0107 matki zmieni\u0142a nagle dotychczasowe \u017cycie 16-letniej Oli. Obarczona k\u0142opotami dnia codziennego, nie potrafi\u0105c znale\u017a\u0107 porozumienia ani z\u00a0ojcem, ani z\u00a0m\u0142odszym rodze\u0144stwem, stopniowo pogr\u0105\u017ca si\u0119 w\u00a0apatii. Wtedy pojawia si\u0119 Mateusz – jej pierwsza mi\u0142o\u015b\u0107… „\u015awiat do g\u00f3ry nogami” to opowie\u015b\u0107 o\u00a0dorastaniu nastoletniej dziewczyny, konflikcie pokole\u0144 i\u00a0poszukiwania swego miejsca na\u00a0ziemi.<\/i><\/p>\n LUTY – Sze\u015b\u0107 tygodni temu umar\u0142a Mama, sze\u015b\u0107 tygodni – powtarzam p\u00f3\u0142g\u0142osem i\u00a0wpatruj\u0119 si\u0119 w\u00a0bia\u0142a tarcz\u0119 zegara wisz\u0105cego na\u00a0prawo od okna. Ossolineum 2002 Gimtasis Zodis, Wilno 2007 Nasza Ksi\u0119garnia 2009 Literatura 2014 Tragiczna \u015bmier\u0107 matki zmieni\u0142a nagle dotychczasowe \u017cycie 16-letniej Oli. Obarczona k\u0142opotami dnia codziennego, nie potrafi\u0105c znale\u017a\u0107 porozumienia ani z\u00a0ojcem, ani z\u00a0m\u0142odszym rodze\u0144stwem, stopniowo pogr\u0105\u017ca si\u0119 w\u00a0apatii. Wtedy pojawia si\u0119 Mateusz – jej pierwsza mi\u0142o\u015b\u0107… „\u015awiat do g\u00f3ry nogami” to opowie\u015b\u0107 o\u00a0dorastaniu nastoletniej dziewczyny, … Czytaj dalej \u015awiat do g\u00f3ry nogami<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/413"}],"collection":[{"href":"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=413"}],"version-history":[{"count":15,"href":"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/413\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1455,"href":"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/413\/revisions\/1455"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=413"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=413"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/ostrowicka.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=413"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/a>Gimtasis Zodis, Wilno 2007<\/p>\n<\/a>Nasza Ksi\u0119garnia 2009<\/p>\n<\/a>Literatura 2014<\/p>\n
\n
\npi\u0105tego, poniedzia\u0142ek<\/b><\/p>\n
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Trzecia dziesi\u0119\u0107.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Siedz\u0119 w\u00a0kuchni od przesz\u0142o trzech godzin i\u00a0rozmy\u015blam.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Nie p\u0142acz\u0119.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Kiedy\u015b rycza\u0142am o\u00a0byle g\u0142upstwo. O\u00a0to, \u017ce Kuku\u015bka dokucza, \u017ce czego\u015b nie potrafi\u0119, \u017ce Szymek przeszkadza, gdy s\u0105 u mnie dziewczyny.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Nie p\u0142aka\u0142am nawet na\u00a0pogrzebie Mamy.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Za to Kuku\u015bka tak spazmowa\u0142a, \u017ce a\u017c zas\u0142ab\u0142a. Szymek pochlipywa\u0142, tata by\u0142 przera\u017aliwie blady i\u00a0drga\u0142a mu lewa powieka.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Sze\u015b\u0107 tygodni temu Mam\u0119 przejecha\u0142 samoch\u00f3d.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Kierowca mia\u0142 2,8 promila alkoholu we krwi.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Trzecia dwadzie\u015bcia.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Wspinam si\u0119 po schodach na\u00a0pi\u0119tro. Za\u00a0\u015brodkowymi drzwiami znajduje si\u0119 pok\u00f3j m\u00f3j i\u00a0Kuku\u015bki. Mama nazywa\u0142a go c\u00f3rusiowm. Dwa kroki do przodu, lampka po prawej stronie. Pstryk! \u015awieci! C\u00f3rusiowy w\u00a0ca\u0142ej okaza\u0142o\u015bci.
\nMoje biurko i\u00a0m\u00f3j tapczan po prawej stronie, Kuku\u015bki po lewej. U mnie normalnie, u niej zawsze pouk\u0142adane (nie wiadomo po kim to ma). Dwie rozsuwane szafy (zawsze w\u00a0nich ciasno), dwie biblioteczki, m\u00f3j ciemnobr\u0105zowy kufer z\u00a0metalowymi okuciami. Da\u0142a mi go babcia Marysia. Trzymam w\u00a0nim szparga\u0142y. Swoje Kuka upchn\u0119\u0142a w\u00a0trzech pud\u0142ach z\u00a0Ikei, stoj\u0105cych jedno na\u00a0drugim.
\nJeszcze jest biurko z\u00a0komputerem. Na\u00a0monitorze le\u017cy malachitowa popielniczka i\u00a0malachitowy s\u0142o\u0144 z\u00a0obt\u0142uczon\u0105 tr\u0105b\u0105. M\u0142oda wyczyta\u0142a w\u00a0tych swoich kolorowych gazetach, \u017ce malachit neutralizuje z\u0142e promieniowanie.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Komputer to ko\u015b\u0107 niezgody w\u00a0naszej rodzinie. Ma\u0142ego interesuj\u0105 wy\u0142\u0105cznie gry (im wi\u0119cej strzelania, kopania tym lepiej). Kuka godzinami surfuje i\u00a0mailuje. Ma jakie\u015b trzy przyjaci\u00f3\u0142ki, kt\u00f3rych nigdy nie widzia\u0142a na\u00a0oczy, ale kt\u00f3rym nami\u0119tnie opisuje swoje i\u00a0nasze \u017cycie. Niech sobie opisuje, skoro lubi taki emocjonalny ekshibicjonizm, ale wtedy nikt nie mo\u017ce si\u0119 do nas dodzwoni\u0107.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Po\u015brodku pokoju, wzd\u0142u\u017c popielato-be\u017cowego dywanu, jest nasza niewidzialna linia demarkacyjna. Gdy by\u0142y\u015bmy m\u0142odsze, rozci\u0105gni\u0119te skakanki na\u00a0pod\u0142odze oznacza\u0142y prywatno\u015b\u0107 ka\u017cdej z\u00a0nas.
\nC\u00f3rusiowy jest du\u017cy jasny, ale gdybym mia\u0142a do wyboru klitk\u0119 bez okien i\u00a0bez i\u00a0Kuku\u015bki albo superpok\u00f3j z\u00a0Kuku\u015bk\u0105 zdecydowanie wybra\u0142a bym klitk\u0119. M\u0142oda jest paskudn\u0105 wsp\u00f3\u0142lokatork\u0105. W\u00a0rankingu (przeprowadzonym w\u015br\u00f3d znajomych) najbardziej upierdliwego rodze\u0144stwa bezapelacyjni zajmuje pierwsze miejsce.
\nM\u0142oda jak zwykle \u015bpi w\u00a0poprzek \u0142\u00f3\u017cka. Rozczochrane ciemne w\u0142osy, delikatne rysy, d\u0142ugie nogi, niezachwiana pewno\u015b\u0107 dwunastolatki i\u00a0parszywa natura.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Uprzytamniam sobie, \u017ce chocia\u017c Kuka to dzieciak (obrazi\u0142a by si\u0119 \u015bmiertelnie o\u00a0to!), bo przecie\u017c m\u0142odsza ode mnie o\u00a0cztery lata, to ostatnio funkcjonuje nawet, nawet. Szko\u0142a, angielski, zbi\u00f3rki, lekcje plastyki. Jest tylko bardziej opryskliwa.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Za to Ma\u0142y zacz\u0105\u0142 sika\u0107 do \u0142\u00f3\u017cka.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Dobiega Szymkowe kaszlenie. Dla mnie kaszel to kaszel. Mama rozr\u00f3\u017cnia\u0142a wilgotne, suche, krtaniowe, p\u0142ytkie, g\u0142\u0119bokie. Zawijam si\u0119 szczelni szlafrokiem i\u00a0cz\u0142api\u0119 do niego. Paskudna lampka w\u00a0kszta\u0142cie Myszki Miki o\u015bwietla ca\u0142y pokoik (Ma\u0142y nie pozwala jej gasi\u0107 w\u00a0nocy). Wsz\u0119dzi pe\u0142no klock\u00f3w lego, pluszak\u00f3w i\u00a0samochod\u00f3w.
\nMa\u0142a g\u0142owa z\u00a0kr\u00f3tko \u015bci\u0119tymi w\u0142osami i\u00a0lekko odstaj\u0105cymi uszami, chude ramiona os\u0142oni\u0119te granatow\u0105 pi\u017cam\u0105 i\u00a0d\u0142ugie nogi wystaj\u0105ce poza kraw\u0119d\u017a \u0142\u00f3\u017cka. Skopana ko\u0142dra na\u00a0dywanie.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Przesuwam r\u0119k\u0105 po po\u015bcieli. Mokre. W\u00a0drzwiach staje tata. Jest ca\u0142kowicie nieprzytomny.
\n– Olka, co si\u0119 dzieje? – ziewa i\u00a0mru\u017cy oczy. – Szymek chory?
\n– Zsikany – odpowiadam i\u00a0wyjmuj\u0119 z\u00a0szafy pi\u017cam\u0119.
\n– Poradzisz sobie? – Znowu ziewa.
\n– Mhm. Ale nie b\u0119d\u0119 zmienia\u0142a po\u015bcieli. We\u017a go do siebie.
\n– A\u00a0jak tam si\u0119 zleje?
\n– To b\u0119dzie mokro.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Szymek \u015bpi jak zabity. Ani nie czuje mojego przebierania (a wcale nie robi\u0119 tego zbyt delikatnie), ani tego jak tata go przenosi.
\nWy\u0142\u0105czam Myszk\u0119. Po raz pierwszy od sze\u015bciu tygodni jest zgaszona w\u00a0nocy.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Wracam do c\u00f3rusiwogo.
\n\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>\u2002<\/b>Zawijam si\u0119 w\u00a0k\u0142\u0119bek i\u00a0nakrywam ko\u0142dr\u0105 po czubek g\u0142owy. Zimno. Usi\u0142uj\u0119 liczy\u0107 barany nic z\u00a0tego. Doliczam do czterdziestego dziewi\u0105tego barana i\u00a0znowu ,,sze\u015b\u0107 tygodni temu umar\u0142a Mama, sze\u015b\u0107 tygodni…\u2019\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"